Rond mijn 40e kreeg ik de eerste klachten aan mijn linkerschouder en nek, wat zich voornamelijk uitte achter de computer. RSI klachten was de diagnose. Mijn werkplek werd aangepast. En ik kreeg een myoelectrische armprothese. Om mijn linkerschouder te ontzien ben ik gebruik gaan maken van spraakherkenning. Het ging steeds beter met de pijnklachten. Groot was de schrik toen ik een paar jaar later, 's morgens bij het opstaan bemerkte dat alle klachten terug waren gekomen. De diagnose van de fysiotherapeut die ik bezocht was nekpijn. Hij gaf mij oefeningen mee speciaal voor mijn nek en boven rug, oefeningen die ik iedere dag een aantal keren moest doen. Ik wilde het trainen wat serieuzer aanpakken en besloot een afspraak te maken bij een sportcentrum dat zich had gespecialiseerd in training voor de rug. Na een eerste introductie training besloot ik met de training door te gaan. De aanpak sprak me wel aan, heel gericht werden alle belangrijke spiergroepen van de rug getraind. IJverig gin

Lees verder

Het is bekend dat nog niet de helft van alle mensen met reductiedefecten aan een arm (of een amputatie) een arm prothese gebruiken. Zelf heb ik ongeveer tien jaar geen arm prothese gedragen, en mijn ervaring is dat je zowel met als zonder arm prothese veel dingen gewoon kunt doen. Het vergt enige creativiteit en vindingrijkheid maar daar zit ook een uitdaging in. Waarom een arm prothese gebruiken? Wat ik echter heb gemerkt is dat het niet gebruiken van een arm prothese gevolgen kan hebben voor de rest van het lichaam. Deze effecten zijn misschien niet merkbaar op de korte termijn, maar op de langere termijn kunnen er bijvoorbeeld pijn klachten ontstaan, doordat het lichaam niet in balans is en doordat het heel eenzijdig wordt gebruikt en belast. Niet alleen wordt het lichaam eenzijdig en onevenwichtig belast, maar ook op een ergonomisch onverantwoorde wijze. Ik weet uit eigen ervaring welke onnatuurlijke lichaamshouding ik soms moest aannemen om toch bepaalde dingen te kunnen do

Lees verder

Het toetsenbord Omdat ik veel werkzaamheden verricht achter de computer is mijn werkplek aangepast. Ergonomisch gezien is het niet wenselijk om met één hand te typen op een standaard toetsenbord. Ik heb het jaren gedaan, maar wanneer je rekening houdt met ergonomische voorschriften van een ideale computer werkplek waarbij beide armen steunen op een armleuning, is het mijns inziens onmogelijk om met één hand, rekening houdend met die voorschriften, achter een standaard toetsenbord ergonomisch te werken. Om het hele toetsenbord te kunnen bedienen, samen met de muis, moet je over de hele breedte van het toetsenbord je hand heen en weer bewegen. Wanneer je dat ook nog een beetje snel wilt doen ga je die beweging maken vanuit je schouder. Met als gevolg een continue gespannen schouder. Op mijn zoektocht naar een alternatief toetsenbord heb ik een aantal opties geprobeerd.

Lees verder

Een chiropractische behandeling is niet invasief. Dat vind ik prettig. Er wordt niet gewerkt met medicijnen en de chiropractor behandelt zelf. De chiropractor controleert en behandelt met zijn handen. Na afloop van iedere behandeling vertelt de chiropractor zijn bevindingen. Na de eerste behandeling van de chiropractor voelde mijn rug meteen veel losser. Ik kon veel beter rechtop lopen. Zelfs mijn man viel het op. Hij zei: “Wat loop je mooi rechtop”. De klachten begonnen te "centraliseren"*, ook al nam de pijn soms toe. Ik wist dat dit "centraliseren" een positief teken was. Het heeft wel 2 jaar geduurd voordat de pijnklachten tenslotte verdwenen waren. De diagnose van de chiropractor was scoliose en wervel rotatie naar links. Zelf omschrijf ik het als volgt. Mijn schouders waren opgetrokken en de onderlinge hoogte van de schouders was ongelijk. Ik kon de schouders ook niet bewust ontspannen. Mijn rechterschouder, de zijde van de prothesearm, hing altijd schuin naar voren. Verde

Lees verder

Wanneer je als gehandicapte met een eenzijdige aandoening, gaat sporten versterk je meestal dat wat al sterk is aan je lichaam. Immers als je snel wilt zwemmen probeer je zoveel mogelijk kracht te zetten met je sterke lange arm. En of je nou aan atletiek doet of tennis speelt, altijd gaat de aandacht naar de sterke zijde. Ook in het dagelijks leven doe je veel met je goede hand. De zijde met de armprothese krijgt hierdoor veel minder aandacht, is als gevolg daarvan veel minder ontwikkeld. Met een reductiedefect aan een onderarm belast je dus het bovenlichaam heel eenzijdig bij de meeste sporten. Krachttraining, mits op de goede manier uitgevoerd, heeft dit nadeel niet. Integendeel.

Lees verder